YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/4276
KARAR NO : 2021/1427
KARAR TARİHİ : 18.02.2021

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.07.2018 gün ve 2016/72 – 2018/852 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.12.2019 gün ve 2019/1829 – 2019/5623 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen akaryakıt bayilik sözleşmesi kapsamında bayilik ilişkisinin 29.08.2025 tarihinde sona ereceği düşüncesi ile intifa hakkına karşılık ödenen meblağın ve yapılan kalıcı yatırımların intifa sözleşmesinin geçersiz kılındığı süre olan 18.09.2010 tarihi sonrası döneme tekabül eden kısmının bedelsiz kaldığını iddia ederek intifa hakkı, bayilik hizmet bedeli için ödenen bedelin dava tarihine kadar güncellenmiş değeri olan 224.567,07 TL’nin sebepsiz zenginleşme kapsamında ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı şirketin, davalıya intifa bedeli ödemediğini, bedeli ödenmemek üzere verilen yakıtın hibe olduğunu, davalının, bayilik sözleşmesi ve protokol ile kendisine yüklenen ödevleri yerine getirdiğini, davacının oluru ile bir kısım ekipmanın bedelini ödeyerek mülkiyetini aldığını, bir kısmını ise davacının söküp götürmesine müsaade ettiğini, bir adedinin ise sonraki dağıtım firmasına devredildiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davanın reddine karra verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.