YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/430
KARAR NO : 2020/4404
KARAR TARİHİ : 26.10.2020
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.10.2019 tarih ve 2019/333-2019/402 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “MELLOW” ibareli markanın sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2015/97442 sayılı “SAADET LOVE MELLOVE” ibareli marka başvurusuna iltibas ve tanınmışlık vakıasına dayalı olarak yapmış oldukları itirazlarının nihai olarak TPMK YİDK’nın 2015-M-8293 sayılı kararı ile yerinde görülmeyerek reddedildiğini ileri sürerek davalı, TPMK YİDK’nin anılan kararının iptaline, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, taraf markaları arasında iltibasa sebebiyet verecek düzeyde benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin 2000/12790 sayılı “BAYMELOV” ibareli markası sebebiyle başvuru markası bakımından kazanılmış hak sahibi olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iltibas tehlikesinin değerlendirmesinde markaların baskın unsurları da gözetilmek suretiyle üzerinde kullanılacağı ürünlerin ortalama tüketicileri nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak karışıklığa yol açıp açmayacağının dikkate alınmasının gerektiği, bu hususlar dikkate alınarak yapılan değerlendirmede davalı markasındaki “SAADET” ibaresinin davacının ticaret unvanına işaret ettiği, ana unsurun “MELLOVE” ibaresi olduğu, “LOVE” ibaresinin de 556 sayılı KHK’nın 8/1 maddesi anlamında markalar arasındaki ilişkilendirme ihtimalini ortadan kaldıracak düzeyde davalı başvuru markasına ayırt edicilik katmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi uyarınca dava konusu davalı markasının davacı markaları ile ilişkilendirme ihtimalini de kapsayacak şekilde iltibas tehlikesine yol açacak derecede benzer olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 54,40 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 26.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.