Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/4304 E. 2021/2049 K. 04.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/4304
KARAR NO : 2021/2049
KARAR TARİHİ : 04.03.2021

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.04.2018 gün ve 2016/44 – 2018/117 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.12.2019 gün ve 2018/2537 – 2019/5524 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirket ile davacı şirket arasında imzalanan 23.09.2011 tarihli %20 toleranslı toplam 168.000 ton pirit külünün satışına dair sözleşmenin hile nedeniyle feshinin tespitini talep ettiğini, davalı tarafça zararının tazminini ve sözleşmenin güvencesi olarak başka bir tüzel kişiliğe verilen banka teminat mektubunun iptalini, cezai şartlar konusunda davacı şirketin uğradığı zararlarının tespit edilerek dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilerek, davacı şirkete verilmesini, yargılama masrafı ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava dilekçesinde belirtilen maddi ve hukuki tüm iddiaların gerçek dışı olduğunu, davacı firmanın hiçbir yükümülüğünü sözleşme süresi içerisinde yerine getirmediğini, sözleşme döneminde ve sözleşme sona erdikten sonra uygulanacak cezalardan kurtulabilmek için çözüm yolu olarak sözleşmenin feshini öngördüğünü belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre davacı tarafından davalıya gönderilen ihtarnamede belirtilen sebeplerin sözleşmenin feshine haklı neden oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine kapatılan 19. Hukuk Dairesi tarafından onanmasına karar verilmiştir.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.