Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/4332 E. 2021/5125 K. 16.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/4332
KARAR NO : 2021/5125
KARAR TARİHİ : 16.06.2021

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.11.2014 tarih ve 2014/1553- 2014/747 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının hazır beton satışından dolayı davalıdan alacaklı olduğunu, Adana 13. İcra Müdürlüğü’nün 2012/8223 esas sayılı dosyasında icra takibi yaptığını, davalının takibe itiraz ettiğini, takibin durduğunu, dava tarihi itibariyle 3.500,00 TL alacaklı olduğunu, borca itiraz ettiğini belirterek, davalı itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıdan alınan betonun bir kısmının ayıplı olduğunu, bu nedenle DSİ tarafından ayıplı betonların olduğu kısımların yıkıldığını ve tekrar yapmak zorunda kaldıklarını, bu nedenle davacının yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmeyi feshettiklerini, ayıplı mal için ödeme talep etmesinin hukuka aykırı olduğunu, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir
Mahkemece, toplanan deliller ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre,taraflar arasında akdedilen hazır beton satış sözleşmesi kapsamında alınan malın DSİ 6. Bölge Müdürlüğü’nün analizi sonucu gerekli standartı taşımadığından ayıplı beton ile yapılan yapıların yıkıldığı, davalı tarafından taraflar arasındaki sözleşmenin 22.06.2012 tarihinde feshedildiği, ayıplı olduğu iddia edilen beton yapılar yıkıldıktan sonra yenileri davalı tarafından yapıldığı, dosyadaki beton malzemenin mukavemet yönünden değer düşüklüğü olan yazışmalardan belirtilen numunelere bağlı miktarı saptanan betonun 13.00 m3 olarak parasal bedeli 754,00 TL şeklinde belirlendiği, bu beton miktarın kullandığı vantuzların yeniden sökülüp yapılması işleminin davalı tarafından yapıldığı, yeniden yapım kapsamında kalıp, demir zararı da dikkate alınırsa 13.00 m3 betonun kullanılacağı vantuz adedi dikkate alındığında 2.700,00 TL zarar oluştuğu, davacı alacaklının dava tarihi itibariyle 46 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davasının kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.
İşbu karara karşı, davacı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 23,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.