YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/489
KARAR NO : 2020/4995
KARAR TARİHİ : 12.11.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/05/2018 tarih ve 2017/348 E- 2018/174 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 15/11/2019 tarih ve 2018/1629 E- 2019/1139 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin “ARI” ibareli birden çok tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının 2016/12581 sayılı “ARIVAR+şekil” ibareli başvurusuna davacı tarafından yapılan itirazın nihai olarak TPMK tarafından reddedildiğini, oysaki başvuru markasındaki ibarenin “arı bulunuyor” ve “arı ürünleri burada”anlamlarına geldiğini, arı ibaresine vurgu yapıldığını, “var” ibaresinin sadece vasıf kattığını, davalı markasının davacı markalarının serisi olarak algılandığını, taraf markalarının birbirini çağrıştırdığını, ortak, benzer ve ilişkili türden malları kapsadığını, malların aynı raflarda ve aynı tür mallarla birlikte satılacağını ileri sürerek 2017-M-6180 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.
Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraf marka kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin aynı/benzer olduğu, “ARI” ibaresinin ayırt edici gücünün düşüklüğü nedeniyle markalar arası benzerliğe bütünsel olarak yaklaşıldığı, 556 sayılı KHK 8/l-b maddesi anlamında markalar arasında bir benzerlik ve iltibas tehlikesi oluşmadığı, zayıf marka seçen ya da markası yaygın kullanımla zayıflayan tarafın bu markanın farklı unsurlarla kullanımına katlanmak mecburiyetinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru kapsamında bulunan mallar yönünden davalı firmanın “ARIVAR” ibareli başvurusu ile davacının “ARI” ibareli mesnet markaları arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile, TPMK YİDK’nın 2017-M-6180 sayılı kararının davacının itirazları açısından, “(05-01) İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler.”, “(05-02) Tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler.”, “(05-03) Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç): diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri.”, “(05-04) Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri.”, “(05-05) Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler.”, “(05-06) İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular.”, “(05-07) Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar.”, “(30-01) Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler.”, “(30-02) Makarnalar, mantılar, erişteler.”, “(30-03) Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül.”, “(30-05) Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar.”, “(30-06) Mayalar, kabartma tozları.”, “(30-07) Her türlü un, irmikler, nişastalar.”, “(30-08) Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri.”, “(30-09) Çaylar, buzlu çaylar.”, “(30-10) Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler.”, “(30-11) Sakızlar.”, “(30-12) Dondurmalar, yenilebilir buzlar.”, “(30-13) Tuz.”, “(30-14) Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç.”, “(30-15) Pekmez.” malları yönünden iptaline, davaya konu markanın belirtilen mallar yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.