YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/512
KARAR NO : 2021/3713
KARAR TARİHİ : 15.04.2021
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.07.2018 gün ve 2018/504 E. – 2018/920 K. sayılı kararı onayan Daire’nin 10.10.2019 gün ve 2018/5195 E. – 2019/6440 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette pay sahibi olduğunu, davalı şirketin 28/03/2014 tarihli 2013 yılı olağan genel kurul toplantısında alınan 2,5,6,7,10 ve 11 no’lu kararlarının kanuna, ana sözleşmeye ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm kapsamına göre, davacının dava devam ederken davalı şirketteki tüm hisselerini 04/01/2017 tarihinde ayrılma hakkını kullanarak devrettiği, bu tarih itibariyle davacının davacı sıfatı kalmadığı, davacı sıfatının kesintisiz şekilde devam etmesi gerektiği, üç ay sonra davacının davalı şirketten pay satın alarak hissedar olmasının davacıya bu davaya devam etme hakkı ve dolayısıyla davacılık sıfatı vermeyeceği, aynı taraflarla ilgili başka bir davada aynı hususun bölge adliye mahkemesi ilamında da tartışılarak davacının aktif husumetinin bulunmadığı yönünde karar tesis edildiği, davacının sonradan pay alması kendisini kaybettiği aktif dava ehliyetinin kazandıramayacağı, davacının aktif husumetinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.