YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/5179
KARAR NO : 2021/4671
KARAR TARİHİ : 02.06.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09.05.2019 tarih ve 2018/442 E- 2019/455 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 06.11.2019 tarih ve 2019/1241 E- 2019/1523 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 31.05.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılardan Deste Gıda Teks. İnş. vekili Av. … ile davalı vekili Av. … dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi …tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ile aralarında ticari ilişki kapsamında verilen 18.9.2015 tarihli 200.000 TL’lik teminat mektubunun davacının davalı şirkete borcu olmadığı ve ticari alış verişleride kalmadığı halde iade edilmediğini, davalının iflas erteleme davası açtığını davacıdan gizlediğini ve kötüniyetli olarak banka teminat mektubunu uhdesinde tuttuğunu belirterek teminat mektubunun hükümsüz olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili, 25.4.2016 tarihli dilekçesiyle davanın teminat mektubundan kaynaklı menfi tespit davası olduğunu, davalı tarafından teminat mektubunun 04.04.2016 tarihi itibariyle nakde çevrildiğini ve davanın istirdat davasına dönüştüğünü belirterek teminat mektup bedelinin davalıdan tahsili ile davalı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davalı şirketin bayisi olan dava dışı Köy-Tav.Ltd.Şti.’nin ortağının aynı zamanda davacı şirketinde sahibi olduğunu, yeni kurulan dava dışı Köy Tav Ltd.Şti’nin davalı şirketten mal almak istemesi üzerine davacı şirketin teminat olarak davaya konu banka teminat mektubunu verdiğini, ancak dava dışı Köy-Tav.Ltd.Şti’nin davalıya olan borçlarınıda ödemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından davalıya verilen dava konusu teminat mektubunun nakde çevrilmesini gerektirecek taraflar arasında bir alacak-borç ilişkisinin bulunmadığı, davalı tarafın söz konusu teminat mektubunun dava dışı Köy-Tav Gıda Ltd Şti ile aralarındaki ticari ilişkinin teminatı olarak verildiği yönündeki iddiasını kesin delillerle ispatlayamadığı bu konuya ilişkin davalı tarafın yemin deliline dayanmayacağını beyan ettiği, bedelsiz kalan teminat mektubunun da nakde çevrildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye mahkmesince, taraflar arasında teminat mektubunun nakde çevrilmesini gerektiren alacak-borç ilşkisinin bulunmadığı, davalının dava dışı Köy-Tav Ltd.Şt’nin borcundan dolayı teminat mektubunu nakde çevirdiği ancak davacının dava dışı şirket için garantör veya kefil olacağı bir sözleşmenin de bulunmadığı, mahkemece verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılardan Deste Gıda Teks. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne verilmesine, aşağıda yazılı bakiye10.246,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.