YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/5325
KARAR NO : 2020/3889
KARAR TARİHİ : 07.10.2020
MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.02.2020 tarih ve 2019/453 E- 2020/45 K. sayılı kararın davalı tasfiye memuru vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 19.06.2020 tarih ve 2020/944 E- 2020/642 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili asıl davada, Aliağa İş Mahkemesinin 2017/413 E. sayılı dosyasında 28.06.2017 tarihinde Nemport Hizmet AŞ. aleyhine işçilik alacaklarının tahsili için dava açıldığını, dava devam ederken genel kurulunda alınan karar ile şirketin tasfiyesine karar verildiği, 12.09.2018 tarihinde de tasfiye sonu nedeniyle terkin edildiğini, iş davasına devam edilmesi için şirketin ihyası gerektiğini ileri sürerek şirketin ihyasına karar verilmesini istemiş, birleşen davada şirketin son tasfiye memuruna da husumet yöneltmiştir.
Asıl davalı …, müdürlüğün yasal hasım konumunda olduğundan aleyhine yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı tasfiye memuru vekili, şirketin ek tasfiyesine karar verilecek olursa önceki tasfiye memuru olan …’in yeniden tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, genel kurul kararı ile şirketin tasfiyesine ilişkin karar çerçevesinde tasfiye memuru … tarafından tasfiyenin tamamlandığının bildirilmesi üzerine ticaret sicil müdürlüğünce şirket kaydının 12.09.2018 tarihinde terkin edildiği, Aliağa İş Mahkemesinin 2017/413 E. sayılı dosyası ile davacı tarafından davalı şirket aleyhine 28.06.2017 tarihinde kıdem, ihbar tazminatları ve yıllık izin ücret alacağının tahsili yönünde dava açıldığı, davacı vekiline şirketin ihyası konusunda dava açmak üzere süre tanındığı ve yargılamanın devam
ettiği, TTK’nun 547. maddesi gereğince tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin zorunlu olduğu anlaşılırsa bu ek işlemler sonuçlandırılıncaya kadar şirketin yeniden tescilinin istenebileceği, iş davasında temsilinin zorunlu bulunduğu, ihyasının ve tasfiye memuru atanmasının gerektiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne, Aliağa Ticaret Sicil Müdürlüğünün 4282 sicil numarasında kayıtlı iken 12.09.2018 tarihinde sicilden terkin edilen …’nin Aliağa İş Mahkemesinin 2017/413 E. sayılı davanın görülüp sonuçlandırılmasıyla ve infazı işlemleriyle sınırlı olmak üzere ihyasına ve …’ne tesciline, şirket tasfiye memuru …’in şirket tasfiye memurluğu görevinin devamına, tescil ve atama işlemlerinin ilanına, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden davalı tasfiye memurunun sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.
Karara karşı birleşen davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi ile aynı gerekçe ile birleşen davalı tasfiye memuru vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, birleşen davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.