YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/5420
KARAR NO : 2021/7332
KARAR TARİHİ : 22.12.2021
MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.12.2019 tarih ve 2018/359 E- 2019/480 K. sayılı kararın davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 10.03.2020 tarih ve 2020/284 E- 2020/536 K. sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen temyiz itirazının reddine dair 10.06.2020 tarihli ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin hesabından isim benzerliğinden dolayı davalıların hesabına sehven hata ile 19/07/2018 tarihinde 1.602,90 USD EFT gönderildiğini, davalıların geri ödeme yapmadığını, başlatılan takibe haksız itirazları nedeni ile takibin durduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin dava ve şikayet hakları saklı kalmak kaydı ile davanın kabulüne, itirazın iptaline, kötü niyetli ve alacağın likit olması sebebi ile alacağın %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılardan …, paranın davacı şirketin yurt dışındaki işinde çalışması karşılığında gönderildiğini, …’ın eşi olup ortak hesap sahibi olması nedeniyle taraf gösterildiğini ancak husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı hesabına 1.602,90 USD’yi EFT ile gönderdiği, davacı şirket ile çalışıldığı iddia olunan Eser şirketi arasında herhangi bir bağlantı ve davacı ile davalı arasında da herhangi bir hukuki ilişki olmadığı, davalıların hesabına para gönderilmesinin sehven yapılmış olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne; itirazın iptali ile takibin devamına, davalıların alacağın %20’si oranında (2.088,48 TL) icra inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmiştir.
Karara karşı, davalılar istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince; havalenin karine olarak bir borç ödemesi olduğu ve borcun ödenmesi için paranın gönderildiğinin kabul edilmesi karşısında, davacının paranın hataen gönderildiğini ispatlaması gerektiği, davacının basiretli bir tacir olduğu, sunulan dekontta alacaklıların … ve … olarak açıkca yazılı oldukları, banka kayıtlarına ise paranın …’ın hesaplarına aktarılması karşısında davacının karinenin aksini ispatlayamadığından, davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi hatalı bulunmuş mahkemece verilen kararın kaldırılarak davacının davasının reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince ek kararla miktar itibariyle kesin karara karşı yapılan davacı temyiz itirazının reddine karar verilmiştir.
Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeblere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22/12/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.