Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/6013 E. 2021/3375 K. 06.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/6013
KARAR NO : 2021/3375
KARAR TARİHİ : 06.04.2021

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 30.05.2019 tarih ve 2017/104 E- 2019/280 K. sayılı kararın davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 25.02.2020 tarih ve 2019/2788 E- 2020/286 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Saye Hayvancılık Tar. Ür. Gıda İnş. Sağ. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.’nce istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının 19.10.2010 tarihinden itibaren davalı şirketin % 25 hissedarı olduğunu, şirket müdürü olan …’in halen tutuklu bulunduğunu, diğer davalılarla birlikte toplam dört ortağı olan şirketin kurulduğu tarihten itibaren bu güne kadar genel kurul toplantısı yapmadığını, davalı müdürün toplantı çağrısında bulunmadığını, alınan hiçbir kararın karar defterine işlenmediğini, 2015 yılında faaliyetine son verdiğini, davalı şirketin yürütmekte olduğu büyükbaş hayvan çiftliğinde bir tane dahi büyükbaş hayvanı kalmadığını, şirketin feshi konusunda ortakların anlaşamadığını, bu nedenle davacının 2016/34 D.İş dosyasıyla şirket alanında bulunan taşınır mal ve değerleri tespit ettirdiğini, şirketin Ziraat Bankasına olan borcunu devir alan …’a ve Tarım Kredi Kooperatifine borçları bulunduğunu, çiftliğin üzerinde bulunduğu tarla sahibine de kira borcunun mevcut olduğunu, şirketin mevcut haliyle amacını gerçekleştirmesinin mümkün bulunmadığını ileri sürerek davalı şirketin haklı nedenlerle fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı …, duruşmada genel kurul toplantı tutanaklarını sicile bildirmediklerini, ortak sayısı az olduğu için çağrısız toplantı yaptıklarını, şirket bünyesinde hayvan bulunmadığını, bunun davacıyla olan sorunlardan kaynaklandığını, davacıyla olan sorunları hallettikten sonra üç ortak olarak şirkete devam edeceklerini, şirket çiftliğinin bulunduğu taşınmaz sahibine kira borcunun peşinen ödendiğini, herhangi bir borç kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı …, duruşmada davacı dışındaki üç pay sahibi ile şirketin devamını istediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece tüm dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; şirketin kurulduğundan bu yana genel kurulunun yapılmadığı, mahkemece verilen süre üzerine genel kurul toplantısının yapıldığı, davacının genel kurulda alınan kararlara katılmadığına ilişkin toplantı tutanağına şerh yazıldığı, ancak şirketin genel kurul toplantısını yapmasına rağmen yıllık defterlerinin açılış kapanış beyanlarının noter tasdiki ile tasdiklettirilmediği, yıllık defterlerinin tutulmadığı, Akhisar Vergi Dairesindeki mükellefiyetinin aktif olmadığı, şirketin uzun süre kullanılmadığı, atıl vaziyette bulunduğu, demirlerin paslandığı, samanların çürümeye yüz tuttuğu ve canlı hayvanın bulunmadığı göz önüne alındığında şirketin hayatiyetini devam ettirmesinin hem ortaklar, hem de ülke ekonomisi açısından bir faydasının bulunmadığı anlaşıldığından TTK’nın 636/3. maddesinde belirtilen davacı ortağa payının gerçek değerinin ödenmesine ve davacı ortağın şirketten çıkarılmasına veya duruma uygun düşen ve kabul edilebilir diğer bir çözüme hükmetmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, tasfiye işlemleri yapılmak üzere şirkete kayyım tayinine karar verilmiştir.
Karara karşı davalılar istinaf isteminde bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, haklı nedenle limited şirketin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkin davanın ortaklık tüzel kişiliğine karşı açılması gerekli ve yeterli olup, şirket ortaklarına da husumet yöneltilmesinin doğru olmadığı, davalı ortaklar hakkında pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu kişiler hakkında da davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı, çelişkili davranma yasağı gereği şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, istinaf aşamasındaki 27.01.2020 tarihli şirket mallarının üzerine ihtiyati tedbir konulması yönündeki dilekçesinin de incelenmesi gerektiği, TTK’ nın 636/3. maddesinde fesih davası açıldığında mahkemenin gerekli tedbirleri alabileceği düzenlendiği gerekçesiyle Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) 30.05.2019 tarih 2017/104 E – 2019/280 K sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca resen kaldırılmasına, davalı …, … ve … hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davalı şirket hakkında açılan davanın kabulü ile Akhisar Ticaret Sicil Müdürlüğünün 9209 sicil numarasındaki kayıtlı bulunan SAYE Hayvancılık, Tarım Ürünleri, Gıda, İnşaat Sağlık Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin TTK’nın 636/3 maddesi hükmü uyarınca haklı sebeple fesih ve tasfiyesine, karar kesinleşinceye kadar TTK’nın 636/3. maddesi uyarınca şirkete ait menkul ve gayrimenkullerin üçüncü kişilere devrinin önlenmesi, tasfiye işlemlerini başlatıp sonuçlandırmak üzere SMMM Sevil Tarakçılar’ın TTK’nın 643. madde hükmü yollamasıyla aynı Kanun’un 536/3.maddesi uyarınca şirkete tasfiye memuru olarak atanmasına, bu hususta kendisine yetki verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı SAYE Hayvancılık Tarım Ürünleri Gıda İnşaat Sağlık Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı SAYE Hayvancılık Tarım Ürünleri Gıda İnşaat Sağlık Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı SAYE Hayvancılık Tarım Ürünleri Gıda İnşaat Sağlık Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nden alınmasına, 06.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.