YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/656
KARAR NO : 2020/4710
KARAR TARİHİ : 03.11.2020
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.07.2007 tarih ve 2007/51-2007/181 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili tarafından “EUROPATENT+ŞEKİL” ibareli, 36/1-5, 41/1-16, ve 42/1-5. sınıf hizmetleri içeren marka tescil başvurusunun, 41/1, 3, 6, 7, 11, 13 ve 42/1, 2, 3, 4. sınıf hizmetler bakımından 556 sayılı KHK’nın 7/a ve c bendi hükümleri dayanak alınarak reddedildiğini, itirazları üzerine YİDK tarafından nihai olarak 2006/M-3105 sayılı kararıyla 556 sayılı KHK’nın 7/a bendi uyarınca, hem itirazlarını hem de ilanına karar verilen diğer mal ve hükümlerini dikkate alarak, hem itirazlarının hem de ilanına karar verilen diğer mal ve hizmetler için başvurunun tamamının reddedildiğini belirterek, marka tescil başvurularına ilişkin YİDK red kararının iptali ile başvuru konusu işaretin tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili; kararın usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu işaretin tescil kapsamına alınmak istenilen hizmetler için ayırt edicilik unsurunu taşımadığını, bu nedenle marka olabilme vasfının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, tüm delillere ve dosya kapsamına göre; başvuru konusu işaretin 41/1,3, 4. sınıf hizmetler dışında kalan hizmetler için, davacının Avrupa menşeli bir patente sahip gibi bir izlenim bırakması ve sunulan hizmetlerin Avrupa menşeli olduğu yahut bağlantılı olduğu, Avrupa patentlerini vermeye tek yetkili kurum tarafından sunulduğu biçimde mesaj vermesinin yüksek ihtimal dahilinde bulunması sebebi ile bu hizmetler bakımından yanıltıcılık taşıyacağı, EUROPATENT ibaresinden müteşekkil işaretin, 42/1,3, 4. sınıf hizmetler için somut ve soyut olarak ayırt ediliciliğinin bulunmadığı ve başvurunun 556 sayılı KHK’nin 7/a bendi hükümleri uyarınca reddinin gerektiği, TPMK’nın 556 sayılı KHK’nın 7/a bendi hükümlerine göre başvuruyu reddetmesinin hukuka uygun bulunduğu, davacının başvurusunun konusu olan işaretin, başvuru konusu mal ve hizmetler için 556 sayılı KHK’nın 7. maddesinin a, c, d ve f bendi hükümleri uyarınca reddi gerektiği kanısına ulaşıldığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davacı başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 7/c bendi uyarınca reddine ilişkin YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
Davacının “EUROPATENT + ŞEKİL” unsurlu marka başvurusunda TPMK mal ve hizmet sınıflandırma listesine göre 41/1,3,6,7,11,13 ve 42/1,2,3,4. sınıf hizmetlerin Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 556 sayılı Marka KHK m. 7/1-a maddesi uyarınca çıkartıldığı, davacının bu karara karşı TPMK YİDK nezdinde itirazda bulunduğu, bu defa YİDK’in davacının itirazının reddine karar verdiği gibi, daha önce marka başvurusundan çıkartılmayan 42/1,3,4. sınıf hizmetlerin de 556 sayılı KHK’nın m. 7/1-c,d,f bendleri uyarınca çıkartılmasına ve başvurunun bütünü ile reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Olaya uygulanacak mülga 556 sayılı Marka KHK m. 33. ve 36. maddeleri uyarınca TPMK YİDK’nin inceleme yetkisi, Markalar Dairesince verilen kararın kapsamı ve kendisine yapılan itirazla sınırlı olup, karar alma sürecinde en üstte bulunan YİDK tarafından önüne itirazen gelmeyen bir konuda, itiraz hakkını ortadan kaldıracak şekilde mutlak ret nedenlerine dayalı olarak başvuru kapsamından ilave hizmetlerin çıkartılmasına karar verilmesi doğru olmadığı gibi, kurum kararına yönelik davanın da aynı gerekçe ile reddi doğru olmamış kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.