YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/6620
KARAR NO : 2020/4069
KARAR TARİHİ : 13.10.2020

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 21.07.2020 tarih ve 2018/365-2019/469 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı-birleşen davalı vekili; davacının davalı bankadan araç kredisi kullandığını, ödeme güçlüğü çekmesi nedeniyle bakiye borcunu yapılandırdığını, buna istinaden ödeme yaptığını, buna rağmen davacı aleyhine takip başlatıldığını ileri sürerek, müvekkilinin takipler nedeniyle borçlu olmadığının tespitini ve kötü niyet tazminatının tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davaların reddini istemiştir.
Davalı-birleşen davacı vekili; davacının bankadan kullandığı kredileri vadesinde ödeyememesi üzerine takip başlatıldığını savunarak, davanın reddini istemiş, birleşen davalarda alacağın tahsili amacıyla başlatılan takiplerin davacı-birleşen davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazların iptalini ve tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Asıl karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece 21.07.2020 tarihli ek karar ile kesin süreli muhtıraya rağmen eksik yatırılan temyiz harcının tamamlanmaması nedeniyle davacı vekilinin HUMK’nun 434/son maddesi uyarınca temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.
Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemenin 21.07.2020 tarihli ek kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 21.07.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 397,89 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 13.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.