YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/6716
KARAR NO : 2020/4927
KARAR TARİHİ : 10.11.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 07.11.2019 tarih ve 2018/407 E- 2019/575 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin yapılmamış sayılmasına dair Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce verilen 27.03.2020 tarih ve 2020/381 E- 2020/385 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının davacıdan para tahsil edip iade edilmediğinden bahisle davalı aleyhine Almanya Cumhuriyeti Hagen Asliye mahkemesinde davalı Yimpaş A.Ş ve … hakkında alacak davası açıldığını, Almanya Cumhuriyeti Hagen Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.02.2011 tarih 8 O 12/10 sayılı 15.12.2011 kesinleşme tarihli kararının tanınmasına ve tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, yabancı mahkeme ilamının kamu düzenine aykırı olmadığı, kararın aslı ile tamamının onaylı tercümesinin sunulduğu, yabancı mahkeme ilamının davalı yana usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, MÖHUK 54/1 maddesine aykırılık bulunmadığı, Almanya ile Türkiye arasında tenfize ilişkin fiili uygulamanın bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge adliye mahkemesi, nispi istinaf karar harcının 1/4 ünün istinaf eden davalı tarafça peşin olarak yatırılması gerektiği, ihtarat ve kesin süre içinde harcın tamamlanmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava, tenfiz istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuş ise de, nisbi harcın yatırılmadığı gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesince istinaf kanun yolu başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak, Dairemizin yerleşik kararları gereğince tenfiz davaları nitelikleri itibariyle eda davası olarak değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmekte olup maktu harca tabidir. Davalılar vekilince istinaf kanun yolu başvurusunun hesaplanan maktu harç üzerinden süresi içerisinde yapıldığı anlaşmakla istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 10.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.