YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/8258
KARAR NO : 2022/1414
KARAR TARİHİ : 02.03.2022
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.11.2020 tarih ve 2020/230 E. – 2020/325 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin “BİGCHEFS” ibareli tanınmış seri markasının olduğunu davalının müvekkilin markası ile iltibas tehlikesi arz eden 2010/79202 sayılı “BİGCHEF” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itiraz edildiğini, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa başvurunun müvekkilinin markaları ile benzer olması nedeniyle reddi gerektiğini, davalının başvurusunun iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğunu, tüketicilerin başvuruyu, müvekkili şirketin seri markalarından birisi olarak algılayacağını, davaya konu marka başvurusunda yer alan pek çok mal ve hizmetin müvekkiline ait markanın 30. ve 32. sınıflarda kayıtlı mal ve hizmetler ile yakından ilişkili ve birbirini tamamlayan nitelikte olduğunu, ayrıca müvekkili markasının tanınmış olduğunu, KHK’nin 8/4 hükümleri çerçevesinde tescil engelinin oluştuğunu ileri sürerek 2013-M-7263 sayılı YİDK kararının iptaline, 2010/79202 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.
Davalı TPMK vekili, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, davacı tarafın cafe işletmeciliği ile iştigal etmekte olduğunu, müvekkiline ait marka başvurusunun ise çok farklı sınıflar olan 07, 08, 11 ve 21. sınıflardaki ürünler için tescil talebinde bulunulduğunu, markalar arasında ortak herhangi bir sınıfın bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markasında yer alan mallar, yiyecek-içeceklerle ilgili olduğu, dava konusu markada yiyecek-içecek malları ile ilgili hiçbir mal yer almadığı, davacının genel nitelikte perakendecilik hizmeti yaptığı yönünde gerek marka işlem dosyası gerek dava dosyası kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı, somut uyuşmazlık bakımından davacının tanınmışlık iddiasını ispat edemediği gibi tanınmışlıktan kaynaklı tescil engelinden söz edilebilmesinin mümkün olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.