YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/927
KARAR NO : 2020/4717
KARAR TARİHİ : 04.11.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 23.10.2019 tarih ve 2019/957 E. – 2019/1045 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkil şirketin 2008 yılından beri “enuygun” ve “enuygun.com” markası altında ticari faaliyette bulunduğunu, bu ibarenin aynı zamanda müvekkilinin ticari unvanı olduğunu, müvekkil tarafından online tabanlı hizmet verildiğini, tüketicinin seyahat, kredi, sigorta kategorilerinde internet sitesi üzerinden arama yaparak bütçesine en uygun krediyi, en uygun uçak biletini ve en uygun sigorta seçeneğini bulmasını sağlayan bir hizmet sunulduğunu, müvekkilinin “enuygun.com” ibareli markasının alanında tanınan ve bilinen bir marka haline getirdiğini ve ayırt edicilik kazandırdığını, “enuygun” ibaresine eklediği diğer ibarelerle seri marka oluşturduğunu, bu kapsamda “enuygunsigorta” ibaresinin tescili için davalı kuruma yaptığı başvurunun, davalı kurum tarafından 556 sayılı KHK’nın 7/1-a ve c bentleri kapsamında reddedildiğini, müvekkilinin bu ibareye kullanımla ayırt edicilik kazandırdığını, “enuygun.com” ibaresi üzerindeki gerçek hak sahibi olduğunu, kurum kararının bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, YİDK’nın 2015-M-1841 sayılı kararının iptaline, müvekkiline ait tescili talep edilen “enuygunsigorta” ibaresinin tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, başvuru konusu ibarenin ayırt ediciliği bulunmadığı gibi tanımlayıcı nitelik taşıdığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru konusu “ENUYGUN SİGORTA” ibaresinin 556 sayılı KHK’nın 7/1-a ve 5. maddeleri yönünden ayırt ediciliği bulunmayan işaretlerden olduğu, başvuru kapsamında yer alan hizmetler yönünden 556 sayılı KHK’nın 7/1-c. maddesi uyarınca tanımlayıcı nitelikte olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.