YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/999
KARAR NO : 2020/4934
KARAR TARİHİ : 11.11.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05/07/2018 tarih ve 2017/260 E- 2018/244 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 21/11/2019 tarih ve 2018/1688 E- 2019/1191 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2016/12513 sayılı “ERZEN” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirket tarafından “ZEN PEPEE”, “ZEN TOYS”, “ZEN GOLD”, “ZEN LOLİPOP ŞEKİL”, “ZEN LOLİPOP HEART ŞEKİL”, “ZEN BUBY”, “ZEN” ibareli markalarına dayalı olarak başvuruya itiraz edildiğini, markalar dairesi başkanlığınca itirazın reddine karar verildiğini, bu karara davalı şirketçe yapılan itirazın ise YİDK tarafından kısmen kabul edildiğini ve bir kısım malların başvuru kapsamından çıkarıldığını, alınan kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğunu, zira markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını ileri sürerek, YİDK’in 2017-M-3875 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket temsilcisi, dava konusu başvuru ile şirkete ait markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, taraf marka işaretleri arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma tehlikesinin bulunmadığı, aynı KHK’nın 8/4 maddesi koşullarının da gerçekleşmediği, iptali istenilen YİDK kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’in 2017-M-3875 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Karara karşı davalı TPMK vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu marka başvurusundan çıkarılan 29. sınıftaki “patates cipsleri” ile 30. sınıftaki mallar, davalı şirketin redde mesnet markalarının kapsamlarında aynen yer aldığı, dava konusu başvuruda ayırt edici ibarenin “ERZEN” olduğu, davalı şirketin redde mesnet markalarının asli unsurları ise “ZEN” ibaresi olduğu, bu markalarda yer alan tanımlayıcı nitelikteki “TOYS” ve “GOLD” ibarelerinin ayırt ediciliğe katkıları bulunmadığı, o halde, “ERZEN” ibareli başvuru ile redde mesnet “ZEN” asıl unsurlu markaların baskın unsurları da gözetilmek suretiyle üzerinde kullanılacakları ürünlerin ortalama tüketicileri nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim dikkate alındığında, markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu gerekçesi ile davalı TPMK vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan” alınmasına, 11.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.