YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4288
KARAR NO : 2022/8536
KARAR TARİHİ : 30.11.2022
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17.04.2019 tarih ve 2018/108 E. – 2019/120 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 19.03.2021 tarih ve 2019/1196 E. – 2021/396 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin İngiltere’de kurulan ilk GSM operatörü olarak 01.01.1985’te ilk mobil görüşmesini yaptığını, 32 ülkede faaliyette bulunduğunu, Türkiye’de de 3300’den fazla çalışanı olduğunu, 18.4 milyon abonesi bulunduğunu, “Hazır mısın?” ibareli marka başvurularının ayırt ediciliği bulunmadığı gerekçesiyle nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa marka olarak tescili istenen ibarenin slogan niteliğinde olup ayırt edicilik vasfına haiz olduğunu, müvekkilinin anılan ibareyi yurt içi ve yurt dışındaki reklam ve tanıtım faaliyetlerinde yoğun şekilde kullanarak ayırt edici hale getirdiğini, tescili istenen ibarenin kapsamındaki mal ve hizmetlerin karakteristik özelliklerine atıfta bulunmadığını ileri sürerek dava konusu 2017-M-11025 sayılı YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı kurum vekili, dava konusu başvurunun ayırt ediciliği bulunmadığını, davacının kullanıma ilişkin sunduğu delillerinde tanınmış “vodafone” markası ve çeşitli görsel pozisyonların yer aldığını, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu başvurunun “Hazır mısın?” şeklinde ön plana çıktığı, başvuru kapsamındaki 09, 35, 38, 41, 42. sınıftaki emtia ve hizmetler yönünden ayırt edicilik özelliği taşıdığının söylenemeyeceği, işareti gören ortalama tüketici kitlesinde, tescil kapsamındaki mallar/hizmetler açısından bu işaretin marka olarak yani bir ticari işletmenin mallarını tanıtan ve diğer işletmelerin aynı tür mallarından ayırt edildiğini sağlayan bir algılama oluşturmasının mümkün bulunmadığı, bu ibarenin başvuru kapsamındaki emtialarda her tacir tarafından seçilip kullanılabilir nitelikte bir slogan olduğu, ortalama tüketiciler tarafından ticari kaynak belirten bir işaret olarak algılanmasının mümkün bulunmadığı, bu açıdan başvurunun 6769 sayılı SMK’nın 5/1-b maddesindeki mutlak red sebebi oluşturduğu, ayrıca “Hazır mısın?” şeklindeki ibarenin, başvuru tarihinden önce kullanıldığı ve başvuruya konu mal veya hizmetler bakımından bu kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazandırıldığı kanıtlanmadığından 6769 sayılı SMK’nın 5/2 maddesindeki koşulun da oluşmadığı, YİDK kararının yerinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili istinaf etmiştir.
İstinaf mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.