Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2022/2687 E. 2023/6461 K. 06.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/2687
KARAR NO : 2023/6461
KARAR TARİHİ : 06.11.2023

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
TARİHİ
SAYISI : 2020/429 Esas, 2021/1529 Karar
HÜKÜM : Yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/66 E., 2019/504 K.

Taraflar arasındaki TPMK Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2017/62484 sayılı “craft and arts” ibareli marka başvurusuna davalı şirketin 2016/69265, 2016/68734, 2016/68697 sayılı ve “art craft”, “art&craft”, “a&c art&craft” ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itiraz kabul edilerek, başvurularının reddine karar verildiğini, bu ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, müvekkilinin davaya konu “craft and arts” ibaresi üzerinde öncelikli hakkı olduğunu, markanın gerçek hak sahibi olduğunu, müvekkilinin davaya konu marka başvurusunun reddine gerekçe gösterilen davalı şirkete ait 2017/30533 sayılı marka başvurusuna yaptıkları itiraz üzerine, müvekkilinin “craft and arts” ibaresi üzerinde eskiye dayalı kullanım hakkı olduğu gerekçesiyle davalının işbu marka başvurusunun reddedildiğini, bu itibarla YİDK’in bahsekonu kararı ile davaya konu kararının çelişkili olduğunu, müvekkilinin “craft and arts” ibaresi üzerinde kazanılmış hakkı bulunduğunu, davaya konu marka başvurusunun da “craft and arts” ibareli markalarına istinaden seri marka oluşturmak amacıyla yapıldığını, müvekkiline ait “craft and arts” ve seri markalarının tanınmış markalar olduğunu ve işbu ibare ile müvekkilinin özdeşleştiğini, davalı şirketin kötü niyetli olduğunu, davalının redde mesnet gösterilen markalarının müvekkilinin markalarına yanaşma amacı ile oluşturulduğunu ileri sürerek TPMK YİDK’in 2018-M-10654 sayılı kararının iptaline, 2017/62484 sayılı “craft and arts” markasının tüm sınıflar bakımından tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, markalar arasındaki benzerliğin herhangi bir tereddüde yer veremeyecek derecede fazla olduğunu, “craft and arts” ile müvekkiline ait “art&craft” ibareli marka arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, dava konusu 2017/62484 sayılı ve “craft and arts” ibareli marka ile redde mesnet gösterilen markalar arasında marka işaretleri bakımından benzerlik bulunduğu, dava konusu 2017/62484 sayılı ve “craft and arts” ibareli marka ile redde mesnet gösterilen markaların kapsamındaki malların aynı/aynı tür olduğu, dava konusu 2017/62484 sayılı ve “craft and arts” ibareli marka ile redde mesnet gösterilen markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, davacının 2009/17465 tescil numaralı “umix CRAFT&ARTS şekil” markasından sadece çocuk şekli ve “umix” ibaresi çıkarılarak tıpkı bu markasında olduğu gibi aynı siyah punto ve düz bir font kullandığı, ayrıca davacının 2009/17465 sayılı “umix CRAFT&ARTS şekil” ibareli markası incelendiğinde, markada yer alan craft&arts ibaresinin “umix” ibaresine göre daha büyük puntolarla yazıldığı ve kelime grubunun ön planda yer aldığı dikkate alındığında markanın ayırt edici unsurunun “craft&arts” ibaresi olduğu, 2017/62484 sayılı “craft and arts” marka başvurusunun ise ayırt edici unsur değiştirilmeksizin tescil edilmek istendiği, davacının dava konusu başvuru üzerinde kazanılmış hakkının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK’nın 2018-M-10654 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yargıtay kararlarına göre kazanılmış hak için asli unsur muhafaza edilmek şartıyla ayırt edilemeyecek benzerlik arandığını, davacının kazanılmış hakkının bulunmadığını, kazanılmış hak olduğu düşünülse bile başvurunun başkasına ait markaya yanaşmaması gerektiğini, başka markalara benzeme durumunda tescil hakkının bulunmayacağını, somut olayda yanaşma olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davacının başvurusunun “craft and arts”, redde mesnet alınan davalı şirket markalarının ise “art craft”, “art&craft”, “a&c art&craft” olduğu, davacının davaya konu başvusunun dışında 2009/17465 sayılı “umix CRAFT&ARTS şekil” markasının bulunduğu, Mahkemece davacının başvuru markası ile davalıya ait marka arasında mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin (Mülga 556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunduğu kabul edilmekle beraber davacıya ait 2009/17465 sayılı “umix CRAFT&ARTS şekil” markası nedeniyle kazanılmış hakkı bulunduğundan bahisle davanın kabulüne karar verildiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 19.09.2008 tarihli ve 2007/7547 E., 2008/10251 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kazanılmış hakkın varlığının kabulü için, kazanılmış hakka dayanak teşkil eden tescilli marka ile yeni markadaki ibarelerde, asli unsurların muhafaza edilmiş olması ve eski markanın en azından hükümsüzlük davası açılabilecek kadar belli bir sürede çekişmesiz şekilde kullanılması, karşı taraf markalarına yanaşma niyeti olmadan ve iltibas tehlikesi yaratmayacak şekilde, eski ve yeni markalar arasında işletme ile bağlantının ve tüketici nezdinde yaratılan izlenimin korunmuş bulunması, yeni markada kazanılmış hak iddia edilen markaya nazaran emtia kapsamının genişletilmemiş olması şartlarının bir arada bulunması gerektiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.06.2016 tarihli 2014/11-696 E., 2016/778 K. sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olduğu, dava konusu 2017/62484 sayılı başvurunun düz yazı ile “craft and arts” ibaresini içerdiği, davacının önceki tarihli 2009/17465 sayılı markasının ise, “umix craft&arts” ibaresi ve iki adet çocuk resmi şeklinde görünen şekilden oluştuğu, davacının dava konusu başvurusunda “umix” ibaresi ile “şekil”in bulunmadığı, bu hali ile davacının 2009/17465 sayılı markasının dava konusu 2017/62484 sayılı başvurusuna kazanılmış hak teşkil etmeyeceği, bunun yanında davacının başvurusunda belirtilen kelime ve şekilin bulunmaması nedeniyle davalının markalarına da yakınlaştığı, davacının müktesep hak müessesesinden faydalanamayacağı, aksi yönde verilen kararın doğru olmadığı gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun kabu ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin TPMK nezdinde tescilli 26 markası olduğunu, 2009 yılından beri “craft and arts” ibaresini aktif olarak çocuklar için yapılan üretimlerde kullandığını, markanın ilk ve öncelikli hak sahibi olduğunu, müvekkili markalarının tescil tarihlerinin davalı markasından önce olduğunu, müvekkilinin 2009/17465 sayılı “umix CRAFT&ARTS” markasındaki asli unsurun “CRAFT&ARTS” ibaresi olduğunu, dava konusu başvuruda da asli unsurun değiştirilmediğini, müvekkilinin marka başvurusunun seri marka yaratmak amacıyla yapıldığını, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, müvekkilinin dava konusu marka üzerinde gerçek hak sahibi olduğunun TPMK tarafından da kabul edildiğini, davalı şirketin 2017/30533 sayılı “art craft” ibareli marka başvurusuna müvekkili şirketin itirazının kabulüne dair YİDK kararınından bu hususun anlaşılabileceğini, 31.08.2020 tarihinde imzalanan sulh sözleşmesi ile davalı tarafın davacıya ait 2017/62484 sayılı “craft and arts” ibareli markanın gerçek hak sahipliğinini müvekkiline ait olduğunu ve “craft and arts” ve ayni asli unsurlu seri marka veya marka başvurularının tesciline veya kullanımına itiraz edilmeyeceğinin beyan ve taahhüt edildiğini, aynı sözleşme içerisinde temyize konu işbu davadan feragat edildiğini, davalı şirketin kötü niyetli olduğunu, davalının redde mesnet gösterilen markalarının müvekkili markalarına yanaşma amacıyla yaratıldığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.Mülga 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.