YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/3055
KARAR NO : 2023/5022
KARAR TARİHİ : 18.09.2023
MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi
SAYISI : 2018/139 Esas, 2019/354 Karar
HÜKÜM : Kabul
KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili
Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı vekili ve feri müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili, müvekkillinin Egebank A.Ş.’ye 06.12.1999 tarihinde 26.000,00 USD yatırdığını, parayı çekmek istediğinde paranın off-shore bankasına havale edildiğinin söylendiğini, kendisinin bu yönde talimatı bulunmadığını ileri sürerek 26.000,00 USD’nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı ING Bank A.Ş. vekili ve feri müdahil vekilleri, davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuran
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili ve feri müdahil vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Yargıtay Kararı
Dairemizin 05.12.2022 tarihli ve 2019/4618 E., 2022/8601 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararının zamanaşımı sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.
V. KARAR DÜZELTME
A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran
Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
B. Karar Düzeltme Sebepleri
Davacı vekili, 30.03.2023 tarihli dilekçesindeki sebeplerle Egebank A.Ş. yönetici ve hakim ortakları hakkında İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinde ceza davası açıldığını, suç tarihinin 22.12.1999 olduğunu, 02.10.2020 tarihinde karar verildiğini, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin 15 yıl ve uzamış zamanaşımı süresinin 22 yıl 6 ay olduğunu, somut olaya 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrası değil, ikinci fıkrasında belirtildiği üzere ceza zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiğini, zamanaşımı süresinin 10 yıl değil 22 yıl 6 ay olduğunu, bozma ilamındaki muhafet şerhi de nazara alınarak kararın düzeltilmesini talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, alacağın zamanaşımına uğrayıp uğramadığına ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.
3. Değerlendirme
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,
18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.