YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/18183
KARAR NO : 2012/17190
KARAR TARİHİ : 09.07.2012

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237sayılı TCK’nın 85/2, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği ve hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanık …’in hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,
2-5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin sanık … hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, TCK’nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlarda hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilebileceğinin belirtildiği, ancak mahkemece sanık hakkında “olayın sonucu katılanların zararının karşılanmamış olması, eylemden pişmanlık olması nazara alınarak TCK’nın 50. maddesinin tatbikine yer olmadığına’ şeklinde hatalı gerekçe ile TCK’nın 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
3- Katılanlar lehine vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınması gerektiği keza taksirli suçlarda yargılama giderinin mütesaviyen tahsiline karar verilemeyeceğinin düşünülmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/07/ 2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.