YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/20566
KARAR NO : 2012/13625
KARAR TARİHİ : 30.05.2012

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/1-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin mahallinde keşfi yapılmadan ve müşteki dinlenmeden eksik inceleme ile karar verildiği yönünde yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa isnat edilen suçun 5271 sayılı CMK’nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olması, sanığın ve müştekinin hazırlıkta alınan ifadelerinde uzlaşmak istediklerini beyan etmeleri karşısında, 5271 sayılı CMK’nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yagılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;
Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan, yargılama sürecindeki davranışları ve suç işleme eğilimi lehine değerlendirilen ve müşteki ile uzlaşmak isteyen sanık tarafından giderilmesi gereken somut zarar miktarının dosya kapsamında tespit edilmemiş olduğu anlaşılmakla Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2009/250-13 sayılı kararı doğrultusunda, mahkemece basit bir hesapla olay sebebiyle müştekinin uğradığı zararın tespit edilerek, sanığa, bu zararı karşılaması hususunda imkan tanınıp, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.