Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2011/20615 E. 2012/13581 K. 30.05.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/20615
KARAR NO : 2012/13581
KARAR TARİHİ : 30.05.2012

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : 1-5237 sayılı TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet,
2-5237 sayılı TCK’nın 179/2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Trafik güvenliğini tehlikeye suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede:
Hüküm tarihi itibariyle verilen hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMK’nın 317.maddesi uyarınca sanık müdafinin temyiz isteminin REDDİNE,
2-Taksirle yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemine gelince:
Sanığın alkollü araç kullanarak yaralamalı kazaya neden olduğu, eylemi ile hem taksirle yaralama, hem de trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarını işlediği, 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesi delaleti ile sadece bu suçlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılabileceği halde sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan da mahkumiyete karar verilmesi yasaya aykırı ise de, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olması nedeni temyiz incelemesi yapılamayıp belirtilen husus yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilebileceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Suç tarihinde 400 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın kaza mahallinde dikkatsiz ve tedbirsiz davranması sonucu şerit tecavüzü yaparak kazaya neden olduğu ve bilinçli taksirle 3 kişinin yaralanmasına neden olduğu, iddianame ve savcılık mütalaasında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanması talep edildiği halde bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin CMK’nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, isteme aykırı olarak 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.