YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22441
KARAR NO : 2012/6984
KARAR TARİHİ : 14.03.2012

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 53/6. maddelerigereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılan … tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan …’ın yüzüne karşı verilen 20/11/2007 tarihli mahkumiyet kararının, katılan tarafından 21.07.2008 tarihinde yasal süre geçtikten sonra temyiz edildiği anlaşılmakla süresinden sonra yapılan temyiz talebinin CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde ;
1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 51. maddesinin (a) bendinde sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması, (b) bendinde de suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla; sabıkasız olduğu anlaşılan ve duruşma tutanaklarına olumsuz bir davranışı yansımayan sanığın yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığı irdelenmek suretiyle ertelemeye yer olup olmadığına karar verilmesi gerekirken suçun yasal unsurlarına değinilerek ”sanığın bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmaması” nedeniyle yasal ve yeterli olmayan gerekçeye dayanılarak ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,
2) Uzlaşmak ve katılanların zararını gidermek istemesine rağmen katılanların istememesi sonucu zararı gideremediği anlaşılmakla mahkemece katılanların uğramış olduğu zararın basit bir araştırma ile hesaplanıp, sanığın zararı gidermesine imkan verilerek, sanığın adli sicil kaydının da değerlendirilmesi suretiyle CMK’nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmeyerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/03/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.