YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/9775
KARAR NO : 2012/21211
KARAR TARİHİ : 09.10.2012
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK’nın 62, 52/2, 53/1, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, hapis cezasının ertelenmesi,
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Muğla Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü görevlileri tarafından 15/12/2005 tarihli yapı tatil zaptı ile, sanığın İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 14/02/1996 gün ve 5576 sayılı kararı ile tescil edilen 3. derece doğal sit alanı sınırları ile aynı zamanda 22/10/1990 tarih ve 90/1117 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile kabul edilip aynı tarihli Resmi Gazetede yayımlanan, Datça-Bozburun Özel Çevre Koruma Bölgesinde kalan, Marmaris ilçesi, … köyü, … mevkiinde, tek katlı ve temelsiz, dış kısmı eternit malzeme ile kaplı, çatısı kiremitten kapı ve pencereleri tamamlanmış durumda bina inşa edilmekte olduğunun tespit edildiği,mahkemece icra edilen keşfe katılan fen ve inşaat bilirkişileri tarafından düzenlenen rapor ile sanığın, eylemlerine devam ederek, dış duvarları kayrak taşı ile kaplı, tek katlı, çatı örtüsü kiremit, bahçe duvarları taş üzeri ahşap korkuluklu kullanır durumda bina inşa ettiğinin ve halihazırda kullanımda bulunduğunun belirlendiği, sanığın savunmasında binanın izinsiz olarak kendisi tarafından inşa edildiğini beyan ettiği dikkate alındığında, sanığın atılı eylemi işlediğinin sübuta erdiği anlaşılmakla,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın dava konusu yerin sit alanı olduğunu bilmediğine ve suç kastı bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verildiği halde, bu hükmün ne şekilde uygulanacağı kararda açıkça gösterilmediği gibi 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün yedi numaralı paragrafının “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53/1 maddesindeki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve Kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.