YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12862
KARAR NO : 2012/12584
KARAR TARİHİ : 21.05.2012
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’ nın 89/1-3-4, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet,
Taksirle yaralama suçundan, sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar … ve … müdafii, sanık … ve sanık … tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’ nın 89/1-2-e-3-b, 22/3 maddeleri uyarınca açılan davanın, Sulh ceza mahkemesinin görevinde bulunmasına rağmen, Sulh Ceza Mahkemesinin Asliye Ceza Mahkemesine verdiği görevsizlik kararına yönelik itirazın, Asliye Ceza Mahkmesince reddedilmesi nedeniyle, Asliye Ceza Mahkemesinin görevinin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1- Kazanın meydana geldiği marketle ilgili sanıkların görev ve sorumlulukları belirlenerek iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesisi,
2- Sanıklar müdafiinin 13.10.2007 tarihli duruşmada “lehe tüm indirim hükümlerinin uygulanması” talebinin 5237 sayılı TCK’nın 62, 50 ve 51. maddelerini de kapsaması karşısında bu hususta olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Taksirle işlenen suçlarda TCK’nın 53/1-2. madde ve fıkrasının uygulanamayacağının nazara alınmaması,
4- Mağdurun hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarının ağır derecede etkileyecek ve el ampuyasyonu nedeniyle de organlardan birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde yaralandığının anlaşılması karşısında sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’ nın 89/1-3-b maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
5- Katılan lehine vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınması gerektiği keza taksirli suçlarda yargılama giderinin müteselsilen tahsiline karar verilemeyeceğinin düşünülmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar …, … müdafii, sanık … ve sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.