Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/20634 E. 2012/25003 K. 22.11.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20634
KARAR NO : 2012/25003
KARAR TARİHİ : 22.11.2012

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi : 23.01.2012

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli … hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Simav Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09/01/2012 tarihli ve 2011/1885 soruşturma, 2012/33 esas, 2012/15 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170, 174/1-b maddelerine uygun düzenlenmediğinden bahisle iadesine dair Simav Sulh Ceza Mahkemesinin 16/01/2012 tarihli ve 2012/13 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Simav Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2012 tarihli ve 2012/67 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Simav Sulh Ceza Mahkemesince, mağdur hakkında kesin rapor aldırılmadığı, ancak alınacak kesin rapor neticesinde suçun vasıf ve mahiyetinin değişebileceğinden bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği, somut olayda mağdur hakkında 30/10/2011 tarihli raporun dosyada bulunduğu, yargılama sırasında bu raporun yeterli bulunmaması halinde mahkemesince tekrar rapor alınabileceği, iddianamenin iadesi sebepleri arasında mağdurun kesin raporunun aldırılmamasının yer almadığı gözetilmeksizin, İtirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 13.03.2012 gün ve 2012/4146/15782 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2012 gün ve 2012/82001 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Simav Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.01.2012 tarihli 2012/67 değişik iş sayılı kararında 5271 sayılı CMK’nın 170-d maddelerindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde bir isabetsizlik bulunmadığından, kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği yerinde görülmediğinden istemin REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.