YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/28382
KARAR NO : 2013/18477
KARAR TARİHİ : 05.07.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : Taksirle öldürme suçundan; TCK’nın 85/1,62,50/1-a-4,52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet,
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; CMK’nın
223/2-a. maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede, atılı suçtan doğrudan zarar görmeyen katılanın bu suç yönünden davaya katılmasına ilişkin karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, katılan vekilinin mezkur suça yönelik temyiz isteğinin CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın para cezasının tecil edilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin taksirle öldürme suçundan tayin olunan cezanın paraya çevrilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2- Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.’nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. bölümünün 1. fıkrasındaki ”suç neden ve saikleri” ibaresinin çıkarılması, yine aynı bölümün 3. fıkrasındaki ”50/1-a,4” ibaresinin sonuna ” ve 52/2.” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.