Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/29936 E. 2013/26697 K. 25.11.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/29936
KARAR NO : 2013/26697
KARAR TARİHİ : 25.11.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 58/6 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin UYAP ortamında elektronik imza ile imzalanıp 30.11.2011 tarihinde dosya içerisine aktarıldığı görülmekle temyiz talebi süresinde kabul edildiğinden tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Mahalli Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahkemece sanık hakkında “kasta bağlı kusurunun ve oluşan zararın ağırlığı nazara alınarak takdiren” denilmek suretiyle temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi karşısında tebliğnamedeki 2 nolu, sanığın savunmasının alındığı celse yüzüne karşı adli sicil kaydı okunup savunması sorulmuş olmakla 1 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine, mahalli Cumhuriyet Savcısının ise sanığa ek savunma verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan Menemen Sulh Ceza Mahkemesinin 04.03.2009 tarih, 2008/243 esas ve 2009/34 sayılı ilamının, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 305/1-2 maddeleri uyarınca kesin nitelikte olan 500. TL adli para cezasına ilişkin olduğu halde, adli para cezasının ödenmemesi nedeniyle cezanın 25 gün hapis cezası olarak çektirildiğinden bahisle tekerrüre esas alındığı görülmüş ise de, 5275 sayılı Kanunun 106. ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkındaki asıl cezanın miktarı itibariyle tekerrüre esas alınamayacak olan adli para cezası olduğu, adli para cezasının ödenmemesi nedeniyle, hapis cezası olarak yerine getirilmesinin tekerrüre esas alınmasını gerektirmeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik uygulanmasına ilişkin bendin çıkarılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.