YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/3286
KARAR NO : 2012/26892
KARAR TARİHİ : 11.12.2012
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan ; katılan vekilinin delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın, ölen ve mağdur yayalarla bereber, eşit kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve bir kişinin ölüp, bir kişinin orta (2) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, asgari hadden ceza tayini,
2- 5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin üç aydan az olmamak üzere geri alınabileceği gözetilmeden, güvenlik tedbiri niteliğindeki sürücü belgesinin süreli olarak geri alınmasına kararından, 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılıp, sanığın 2 ay 15 gün süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,
3- 5237 sayılı TCK’nın 50/4. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen ve sabıkası da bulunmayan sanığın, yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek cezasında takdiri indirim yapılması karşısında çelişki oluşturacağı da düşünülmeden, “Sanığın kişiliğine göre” şeklindeki, sanığın olumlu kişilik özelliklerine, yargılama sürecindeki davranışlarına, dosya kapsamına uygun düşmeyen soyut gerekçelerle sanığa hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi,
4- 5237 sayılı TCK’nın 51/1-(b) maddesi uyarınca, sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık duyup duymadığı irdelenip, gerekçelendirilmeden, “Sanık ileride bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkemeye kanaat gelmediğinden” şeklindeki soyut gerekçelerle hükmolunan sonuç cezanın ertelenmemesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.