YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/3470
KARAR NO : 2012/21535
KARAR TARİHİ : 11.10.2012
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Müşteki katılan sıfatını aldığı halde gerekçeli karar başlığında “Katılan” olarak gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak değerlendirildiğinden; kendisini vekaletnameli bir vekil ile temsil ettirdiği halde, katılan lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre, sanık ile katılan arasında soruşturma aşamasında uzlaşmanın sağlanamadığı, kovuşturma aşamasında da, sanık ile katılanın karşılıklı olarak birbirlerinden şikayetçi olduklarını beyan ettikleri, sanığın, katılanın kaza nedeniyle oluşan zararını gidermediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki, 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, eksik incelemeye ve sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5237 sayılı TCK’nın 61/8. maddesine göre, adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesine yönelik artırma ve indirimler gün üzerinden yapılıp belirlenen gün sayısının TCK’nın 52. maddesine göre birim güne esas para miktarı ile çarpılması suretiyle netice adli para cezasının tespiti gerekirken, artırım ve indirimlerin her aşamada para birimi üzerinden yapılması,
2- Bilinçli taksir nedeniyle cezada artırım yapılırken hesap hatası sonucu sonuç cezanın fazla tayini,
3- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilk dört bendinin hükümden çıkarılarak, mahkemenin takdiri de gözetilip, yerine “(1) Sanığın taksirle yaralama suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesi gereğince takdiren 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (2) Sanığın eylemini bilinçli taksirle işlediği anlaşılmakla sanığın cezası 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi gereğince takdiren 1/3 oranında artırılarak 240 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (3) Sanığın eylemi sonucu katılanda kemik kırılması meydana geldiğinden sanığın cezası 5237 sayılı TCK’nın 89/2-b maddesi gereğince ½ oranında artırılarak 360 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (4) Sanığın cezasının 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 300 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (5) Sanığın 300 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL’den paraya çevrilerek neticeten 6000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına”, şeklinde bentlerin eklenmesine ve taksitlendirme ile ilgili bendine “5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine, usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.