YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/500
KARAR NO : 2012/23120
KARAR TARİHİ : 06.11.2012

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre; sanık yayanın, yaklaşan araçların hız ve mesafelerini göz önüne almadan, uygun ortamı beklemeyip, araçlara ilk geçiş hakkını bırakmayarak, karşıdan karşıya geçmek için kontrolsüzce taşıt yoluna girmesi üzerine, sağa ve sola direksiyon manevrasına başvuran otomobil sürücüsü …’un, sanığa çarptıktan sonra, aracının hakimiyetini kaybedip, karşı yön taşıt trafiği için ayrılmış yol bölümüne geçerek, …’ün idaresindeki arazi taşıtına çarpması sonucu …’un ölümü, sanık ve …’ün yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, taksirin “neticenin öngörülebilmesi” unsurunun bu gibi olaylarda bulunmadığı; ister kasdi, isterse taksirli olsun, bir fiilin cezalandırılabilmesi için uygunluk, elverişlilik, yeterlilik koşullarının gerçekleşmesi gerektiği; ayrıca, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununda yayaların motorlu taşıt sürücülerine veya başkalarına verebilecekleri zararlardan dolayı cezai sorumlulukları yönüne gidilmediği dikkate alındığında, trafik kazasının oluşumunda yayaların kusurlu olmalarının ancak tazmini sorumluluğu gerektireceği anlaşılmakla; yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06.11.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ: Yayaların taksirle öldürme veya yaralama suçunun faili olamayacağına ilişkin ön kabulle beraat hükmünü onayan sayın çoğunluğun görüşüne hükmün bozulması gerektiği kanaatiyle 20.09.2011 gün ve 4878/1530 sayılı karara yazdığım karşı oydaki görüşler doğrultusunda katılmamaktayım.