Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/7112 E. 2013/2119 K. 24.01.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/7112
KARAR NO : 2013/2119
KARAR TARİHİ : 24.01.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 62, 51/1-3-7-8, 53/1-2, 53/son. maddeleri gereğince; mahkûmiyet, erteleme, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında ve iddianamede adı geçen müştekiler …, …, … ve …’un dosyada mevcut olan adli raporlarına göre, olay nedeniyle yaralanmamış oldukları, kazada sadece müşteki-mağdurlar … ile …’un yaralandığı kabul edilerek yapılan incelemede;
Suç tarihinde saat 19.15 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobille seyir halindeyken, olay mahalli olan kontrolsüz kavşağa geldiğinde, kendi istikametine dur levhası bulunduğu halde giriş yapması üzerine, geçiş üstünlüğü bulunan müşteki …’un yönetimindeki kamyonete çarparak, kamyonetteki yolculardan… ve …’un basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; tam kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının TCK’nın 53/1-2. maddesinin uygulanmasına ilişkin 8. bendinin karardan çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.