Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/9517 E. 2013/615 K. 10.01.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9517
KARAR NO : 2013/615
KARAR TARİHİ : 10.01.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili, sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sevk ve idaresindeki otomobille hızlı bir şekilde seyrederek olay yeri ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kırmızı ışık yanmasına karşın durmayarak karşıdan karşıya geçen yayalara çarpıp ardından ışıklarda beklemekte olan başka bir araca çarparak ancak durabilen sanık hakkında, iki sınır arasındaki temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, sanığın tam kusurlu olması, olayda mağdur … Yurtsever’in vücudunda oluşan kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarını ağır (dördüncü) derecede etkileyecek, mağdur …’in ise hayati tehlike geçirecek ve yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralandıkları şeklinde gelişen olay nedeniyle, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini,
2-Bilinçli taksirle iki kişinin nitelikli yaralanmasına sebebiyet veren ve tam kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.