YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/10866
KARAR NO : 2013/22292
KARAR TARİHİ : 02.10.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 1- Sanık ….. hakkında; 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-6 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması,
2- Sanık … hakkında; 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 53/1, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ….. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ile sanık …’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık ….. hakkında yapılan temyiz isteminin incelenmesinde:
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanık müdafinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK’nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2- Sanık … hakkında yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince :
Suç tarihinde sanığın kültür varlıklarını jandarma görevlisine satarken yakalandığı, 05.06.2008 tarihli bilirkişi raporuna göre, Roma Dönemi’ne ait 4 adet eserin, 2863 sayılı kanun kapsamında tescil ve tasnife tabi taşınır kültür varlıkları olduğu, 1 adet eserin ise, 2863 sayılı kanun kapsamında etütlük eser olduğunun bildirildiği, sanığın eylemine temas eden 2863 sayılı kanunun 67/2 maddesinde hapis cezasının yanı sıra, adli para cezasının da belirtilmiş olmasına rağmen, sanık hakkında, sadece hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının sanık …’ın hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin, C. bendinin, 4. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine, “5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkisi bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluğunun ise mahkum olduğu hapis cezasının infazları tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.