Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2013/11724 E. 2014/948 K. 20.01.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/11724
KARAR NO : 2014/948
KARAR TARİHİ : 20.01.2014

Tebliğname no : 12 – 2013/93380
Mahkemesi : Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi
Tarihi : 19/12/2012
Numarası : 2012/1006 – 2012/2162
Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın idaresindeki araçla gündüz vakti ilköğretim okulu önünde öğrencilerin dağılması nedeniyle kalabalık şekilde öğrencilerin olduğu yolda 2004 doğumlu katılanın ayağının üzerinden geçerek basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralanması şeklinde gelişen olayda cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar gözetildiğinde sanık hakkında TCK’nın 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak ceza tayini,
2- Adli sicil kaydı bulunmayan sanığın soruşturma aşamasında şikayetçi ile uzlaşmak istediği, beyanına göre katılan Emine Hıncal’ın kabul etmemesi nedeniyle zararlarını gideremediği yönündeki beyanları ve mahkemenin yargı alanı dışında başka bir yerde kamu görevi yapması sebebiyle duruşmaları takip edemediği de gözetildiğinde mahkemece katılanın uğramış olduğu zararın basit bir araştırma ile hesaplanarak sanığın zararı gidermesine imkan verilerek, CMK’nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeler ile CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3- Kısa karar ve gerekçeli kararda yargılama giderine hükmedildiği belirtildiği halde yargılama gideri dökümünün gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 325. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.