YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/14977
KARAR NO : 2013/20162
KARAR TARİHİ : 16.09.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2-b, e, 62, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile katılan mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın meskun mahalde, gündüz, 9.3 metre genişlikteki caddeye, yolun sağından girip caddenin ortasına kadar ilerlemiş olan 2002 doğumlu mağdura, çarpma öncesi 27,5 m olmak üzere, toplam 50.5 metrelik fren mesafesi ile çarptığı, bu nedenle Trafik Kazası Tespit Tutanağında belirtildiği şekilde sanığın tali kusurlu olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bilirkişi raporu alınması gerektiği yönündeki bozma isteğine, keza; 5271 sayılı CMK’nın 226/2. maddesi uyarınca cezanın artırılmasını gerektirecek haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği, somut olayda ise sanık hakkında iddianamede 89/3. fıkrasının uygulanmasının talep edilmiş olması ve iddianame içeriğinde mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek biçimde yaralandığının belirtilmesi karşısında, ek savunma hakkı gerektirmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığınkusurunun bulunmadığına katılan mağdur vekilinin TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.