Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2013/15725 E. 2014/19158 K. 01.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/15725
KARAR NO : 2014/19158
KARAR TARİHİ : 01.10.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : Sanıklar hakkında beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK’nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan …’nın 5271 sayılı CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
1) Sanıklar …, …, …, …, … ve …’nun beraatine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
… II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 26/04/1995 tarih ve 4769 sayılı kararı ile tescilli (… Antik Kenti) 1. derece arkeolojik sitin 125 metre kuzeyinde yer alan, … Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’nun 20/05/2010 tarih ve 2885 sayılı kararı ile 1. ve 3. derece arkeolojik sit alanı olarak yeniden belirlenen tarla vasıflı arazide sanık …’ın kaçak kazı yaptığı, heykel ve tarihi eserler çıkarttığı yönünde ihbarın alınması üzerine kolluk kuvvetleri tarafından dava konusu araziye gidildiğinde, sanık …’ın tesviye çalışması yaptırdığı, yevmiye karşılığı tarlada çalışan sanıklar …, … ve …’nin tarla içerisinde iki adet traktör ile taş çıkarıp kırdıkları ve taşları traktör römorkuna doldurduklarının görüldüğü; sanıkların aşamalardaki tutarlı savunmalarında, kazı yapmadıklarını, tarlada tesviye çalışması yaptıklarını, yaklaşık otuz römork taş çıkarttıklarını, taşların bir kısmını mezarlık duvarlarının inşası için mezarlığa götürdüklerini, bir kısmını ise sanık …’in bahçesine döktüklerini, taşların tarihi eser niteliğinde olduğunu bilmediklerini, yörede bu şekilde çok fazla taşın bulunduğunu beyan ettikleri, bu itibarla tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, yevmiye karşılığı işçi olarak çalışan sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;
Yapılan yargılama sonunda, sanıkların suç işleme kastıyla hareket etmedikleri, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, bilirkişi raporuyla çelişecek şekilde beraat kararı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2) Sanık …’ın beraatine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:
Sanık …’ın tarlasında çalıştırdığı işçiler tarafından çıkartılan ve kültür varlığı niteliğine sahip oldukları açıkca anlaşılan taşları balyozla kırdırmak suretiyle Antik dönem kültür varlıklarına zarar verdiğinin anlaşılması karşısında, adı geçen sanık yönünden 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, sanık …’ın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.