YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/24755
KARAR NO : 2014/18965
KARAR TARİHİ : 29.09.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Duruşmalardan haberdar edilmeyen şikayetçinin hükümden sonra 26.06.2012 tarihli dilekçe ile avukatının, vekilliğine karar verilmesini ve sanık hakkında şikayetçi olduklarını belirtmesi üzerine Yargıtay Başsavcılığı tarafından hükmün şikayetçi vekiline tebliği için dosyanın mahal mahkemesine gönderildiği ve hükmün 25.07.2013 tarihinde vekile tebliğ edilmesine rağmen şikayetçi vekili tarafından hükmün temyiz edilmemesi nedeni ile şikayetçi vekilinin usule uygun bir temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın temyizine hasren yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sübuta ve eksik incelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan “failin kastının yoğunluğu” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hükmün 1. bendindeki “kastın yoğunluğu” ibaresinin gerekçeden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.