YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/25381
KARAR NO : 2014/320
KARAR TARİHİ : 14.01.2014
Tebliğname no : 12 – 2012/253355
Mahkemesi : Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi
Tarihi : 22/06/2012
Numarası : 2011/281-2012/148
Davacı vekilinin 02.05.2011 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. vd maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davacı vekilinin bir neden dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacının, hakkında yapılan soruşturma sırasında üzerine atılı Terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, Terör örgütü propagandası yapmak ve Görevli memura direnmek suçları nedeniyle kanuna uygun olarak 141 gün süreyle tutuklu kaldıktan sonra serbest bırakıldığı, tazminat istemine konu olan Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2011 tarihli 2010/436 Esas- 2011/108 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacı hakkında tutuklandığı Terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek ve Terör örgütü propagandası yapmak suçları nedeniyle beraatine, tutuklamaya konu Görevli memura direnmek suçu nedeniyle ise görevsizlik kararı verilerek dosyanın Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 141. vd maddelerine göre tazminat davası şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti bakımından, davacının tutuklanmasına konu olan Görevli memura direnmek suçu nedeniyle verilen görevsizlik kararının akıbeti araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak, BOZULMASINA, 14.01.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.