YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/29515
KARAR NO : 2014/21935
KARAR TARİHİ : 05.11.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 53, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tebliğnamede son sözün sanığa verilmediğinden bahisle hükmün bozulması talep edilmişse de, 5271 sayılı CMK’nın 216/3. madde ve bendindeki bu hak sanığa ait olup sanığın son duruşmada hazır olmadığı, duruşmada hazır bulunan sanık müdafiine son söz hakkı verilmesi zorunluluğu bulunmadığından tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ceza miktarına ve kusura, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (f-g) bentlerinde yer alan “failin kastının yoğunluğu, güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2-Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinden “sanığın kastı” ve “failin güttüğü amaç ve saik” ibarelerinin çıkarılarak “failin taksiri” ibaresinin eklenmesi ve TCK’nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunluklarına ilişkin bendin hükümden tamamen çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.