YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7471
KARAR NO : 2014/2361
KARAR TARİHİ : 03.02.2014

Tebliğname no : 12 – 2012/22165
Mahkemesi : Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi
Tarihi : 03.11.2011
Numarası : 2009/982-2011/827
Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın yetkilisi ve temsilcisi olduğu inşaat şirketinin, kaba inşaatını üstlendiği otel inşaatında kalıp ustası olarak çalışmakta olan işçi A.. A..’ın, inşaatın 3. katına dökülmüş olan tabliye betonunu sulamak isterken tabliye kenarından aşağı düşerek hayatını kaybettiği şeklinde gelişen olayda; temel cezanın belirlenmesi sırasında, TCK’nın 61. maddesinde gösterilen ölçütler gözetilmek suretiyle yargılama konusu eylemi yaptırım altına alan yasa maddesinde öngörülen alt ve üst sınırlar arasında kalan bir cezanın takdir ve tayinine ilişkin yetki ve görev hakime ait isede, ölenin yaklaşık 8 yıldır aynı şirkette çalışmakta olup tecrübeli bir usta oluşu ve olayın gerçekleşmesinde kusurlu olduğu da nazara alındığında, müştekilerin zararlarının karşılanması nedeniyle şikayetçi olmadıkları sabıkasız sanık hakkında, emsal olan değerlendirme ve uygulamaların dışında kalacak ve hakkaniyet kurallarına da uygun düşmeyecek biçimde yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına yaklaşacak oranda alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak ceza tayini yoluna gidilmek suretiyle takdirde yanılgıya düşülmesi,
2- Sanık hakkında hükmedilen süreli 3 yıl 9 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının, keza süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK’nın 50/1-a maddesi ile adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK’nın 52/2. maddesi ve hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken uygulanan TCK’nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine ve TCK’nın 50/1-a, 52/2-3-4 maddelerine aykırı davranılması,
3- Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.