Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2014/13810 E. 2015/8710 K. 21.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/13810
KARAR NO : 2015/8710
KARAR TARİHİ : 21.05.2015

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK’nın 179/2-3,53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde … Jandarma Komutanlığı trafik ekibi görevlilerince köy yolunda yapılan trafik kontrolü sırasında her iki sanığın idarelerindeki çekici ve buna bağlı yarı römork ile seyir halindeyken görevli jandarma trafik ekibinin “dur ihtarına” uymadıkları, karayolu üzerinde zig zaglar yaparak tehlikeli bir şekilde yolda seyir halindeki araçları solladıkları ve kendilerini takip eden trafik ekibinden yaklaşık 1 km kaçtıkları, trafikte seyir halinde olan tanıkların beyanına göre her iki sanığın trafikte seyir halinde iken tehlikeli seyrederek tanık …’ın aracını iki çekicinin sıkıştırdığı yönündeki beyanları ve oluş dikkate alındığında mahkemece sanıklar hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamış, anlatılan oluş karşısında sanık hakkında temel ceza tayininde TCK’nın.179/2. maddesi yanında TCK’nın.179/3. maddesinin de yazılması, mahallinde hükümden çıkarılması mümkün yazım fazlalığı olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 53/6. maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin sadece taksirli suçlarda uygulanabileceği gözetilmeden, kasten işlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan mahkum edilen sanıkların sürücü belgelerinin geçici süre geri alınmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkralarının, 3 nolu bendinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.