YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/13967
KARAR NO : 2015/9164
KARAR TARİHİ : 28.05.2015

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK’ nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkta tespit edilen alkol miktarı nazara alındığında alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığından bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi (mahkûmiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde, CMK’nın 231. maddesinin TCK’nın 50. maddesinden önce değerlendirilmesinde zorunluluk olduğu gözetilmeden mahkemece CMK’nın 231/6. maddesindeki koşulları seçenek yaptırımlardan sonra değerlendirilerek “CMK’nın 231. maddenin 7. fıkrası gereğince seçenek yaptırımlara çevrilen cezanın hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanamayacağından “sanık hakkında verilen sonuç ceza hapis cezasından çevrilen para cezası olduğu” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.