YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/14893
KARAR NO : 2015/14684
KARAR TARİHİ : 07.10.2015
Tebliğname No : 12 – 2014/122035
Mahkemesi : Kadirli (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi : 03/12/2013
Numarası : 2013/243 – 2013/672
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’nın 179/3 maddesinde düzenlenen alkol ve uyuşturucu maddenin etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu şuçun oluşumu için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. ihtisas kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş yeteneğini belirleyebilecek dikkat, algı, refleks ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;
İncelenen dosyada, olay tarihi olan 17.03.2013 günü saat 23:00 sıralarında, sanık O.. Y..’ın sevk ve idaresindeki aracıyla seyir halinde iken karşı yönden gelmekte olan mağdur A.. S..’ın idaresindeki aracın sol ön köşesine, kendi aracının sol ön köşesi ile çarptığı ve maddi hasara neden olduğu, olay yerinden hemen ayrıldığı için alkol ölçümü yapılamayan sanığın alkollü olduğunun ve güvenli sürüş yeteneğinin bulunmadığının mağdur O.. Y.. ile mağdurun aracında bulunan tanık E..K.. tarafından iddia edildiği, bunun üzerine sanığın ikametine saat 00:30 sıralarında giden kolluk görevlilerine kapıyı açan sanığın eşi A.. Y..kolluk görevlilerine, eşinin 30 dakika kadar önce eve geldiğini, aşırı derece alkollü olduğunu ve içeride sızarak uyuya kaldığını, bu nedenle eşini uyandıramadığını beyan ettiği ve A.. Y.. bu beyanının tutanak altına alındığı, ertesi sabah saat 11:00 sıralarında, yani olaydan 12 saat sonra Kadirli Devlet Hastanesine götürülen ve burada alkol ölçümü yapılan sanığın 0.06 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, bilimsel verilere göre insan vücudundan saatte ortalama 0.15 promil alkol atıldığı, buna bağlı olarak, araç kullandığı esnada 1.86 promil alkollü olacağı anlaşılan sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,
Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.