YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/18720
KARAR NO : 2014/23042
KARAR TARİHİ : 18.11.2014

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hükümler : Davacı … için; 4.020,32 TL maddi,15.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Davacı … için; 1.305,70 TL maddi ve 4.500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacılar vekilinin 23.06.2010 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacıların bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldıklarını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatlerine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin açılan davaların mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tazminat davalarının dayanağı olan Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 2008/22 Esas – 2008/327 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; kasten öldürme suçundan davacılardan …’ın 19.07.2007 – 16.04.2008, …’ın 27.12.2007 – 18.03.2008 tarihleri arasında tutuklu kaldıkları, yapılan yargılama sonunda beraatlerine hükmedildiği, hükümlerin temyiz incelemesi sonucu onanmak suretiyle 07.04.2010 tarihinde kesinleştiği, tazminat davalarının 23.06.2010 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış; yasal faizin dava tarihinden itibaren talep edilmesi karşısında kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına dava tarihi olan 23.06.2010 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi yerine nasıl tespit edildiği anlaşılamayan 15.07.2013 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi; temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, ancak;
Bozmadan önce, Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 14.06.2011 tarihli 2010/328 Esas – 2011/289 Karar sayılı ilk hükmü ile birlikte, davacı …’ın lehine dava tarihinden itibaren olmak üzere 3.878,96 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminata, davacı …’ın ise lehine dava tarihinden itibaren olmak üzere 1.204,76 TL maddi ve 1.500 TL manevi tazminata hükmedildiği, hükmün yalnızca davalı tarafından temyiz edilmesi ve Dairemizin 24.04.2013 tarih, 2013/224 Esas – 2013/11179 Karar sayılı ilamı ile davacıların tazminat davası
açılmasına muvafakatlerinin bulunup bulunmadıklarının araştırılması ve davacıların ikametlerinin Trabzon olması nedeniyle iki davacı açısından yetkisizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçeleriyle davalı taraf lehine bozulması nedeniyle, bozulan kararda yazıldığı miktarda davacı … yararına 3.878,96 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminata, davacı … yararına ise 1.204,76 TL maddi ve 1.500 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken hükmü temyiz eden davalının aleyhine olacak şekilde, davacılar lehine maddi ve manevi tazminat miktarlarının yükseltilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; davacı …’a ait hükmün 1-a. bendindeki maddi tazminat miktarının “3.878,96 TL”ye, manevi tazminat miktarının “3.000 TL” ye indirilmesi ve davacı …’a ait hükmün 1-b. bendindeki maddi tazminat miktarının “1.204,76 TL”ye, manevi tazminat miktarının “1.500 TL” ye indirilmesi suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.