YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/20813
KARAR NO : 2015/8712
KARAR TARİHİ : 21.05.2015
Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
Olay tarihinde sanığın idaresindeki kamyonet ile gece vakti,saat 21.30 sıralarında 191 promil alkollü olarak çift yönlü, düz ve eğimsiz yolda, meskun mahalde seyretmekte iken aracının hâkimiyetini kaybederek sağ taraftan yol dışına çıkması sonucu sanığın aracında yolcu olarak bulunan …’nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, …’un yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluşması nedeniyle şikayete tabi olmayan suçun 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında olduğu, mağdur …’un aşamalarda sanıktan şikayetçi olmadığını ve uzlaşmak istediğini bildirdiği, buna rağmen taraflar arasında soruşturma ve kovuşturma aşamasında uzlaşma prosedürünün işletilmediği görülmekle, sanık ve mağdura uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmelerinin hukuki sonuçları anlatılıp, 5560 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 254/1. maddesi uyarınca sanık ve mağdurun bu yönde beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Her ne kadar mağdurlar sanıktan şikayetçi olmasalar da mağdur …’un şikayetten vazgeçmesinin sonuç doğurmayacağı bilinçli taksir nedeniyle, mağdurun nitelikli şekilde yaralanması nedeniyle sanığın eyleminin TCK’nın 89/1,89/2-d,22/3. maddeleri kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığın TCK’nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.