Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2014/22442 E. 2015/15164 K. 12.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/22442
KARAR NO : 2015/15164
KARAR TARİHİ : 12.10.2015

Tebliğname No : 12 – 2014/259295
Mahkemesi : Sakarya(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi
Tarihi : 07/05/2014
Numarası : 2014/173 – 2014/449
Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa atılı taksirle yaralama suçu TCK’nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamına giren yaralama hariç suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikayetin aranmayacağı, olay günü sürücü belgesiz sanığın idaresindeki araçla seyir halindeyken takip mesafesini ihlal ederek aynı istikamette önünde seyreden otomobile arkadan çarpıp, otomobil sürücüsü ile yolcularının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde ve kendi aracında yolcu olarak bulunan Ş.. T..’ın vücudunda 1. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda, araç kullanmayı bilmediği iddia ve tespit edilmeyen sanığın, sürücü belgesiz olmasının hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasını gerektirmediği ve mağdurların şikayetçi olmadıkları anlaşılmakla, sanıktan şikayetten vazgeçmeye karşı diyecekleri sorulduktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.