Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2014/3950 E. 2014/23512 K. 21.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/3950
KARAR NO : 2014/23512
KARAR TARİHİ : 21.11.2014

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
162 promil alkollü olarak araç sevk ve idare eden sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşmak gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır
Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında TCK’nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince tayin edilen 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu, TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu olduğu ve birbirlerine karşı öncelikleri bulunmamakla birlikte mecburi olan hükümlerin takdiri hükümlerden önce uygulanacağı, bu nedenle mahkemece, TCK’nın 51. maddesinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kaza sırasında alkollü olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 52/4. maddesi gereğince, taksit miktarının dörtten az olamayacağı dikkate alınmadan, sanığa verilen adli para cezasının iki taksitte ödenmesine karar verilmesi, sanık hakkında hükmolunan 25 gün hapis cezasının, para cezasına çevrilirken, uygulanan kanun maddesinin fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’ un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; mahkemenin takdirini en az taksit miktarı yönünde kullandığı gözetilerek, hüküm fıkrasının 4. bendindeki “2” ibaresinin “4” olarak değiştirilmesine, hüküm fıkrasının 3.bendindeki “50” ibaresinin “50/1-a” olarak, “52.” İbaresinin “52/2”olarak değiştirilmesine, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.