YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/6711
KARAR NO : 2014/22271
KARAR TARİHİ : 10.11.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suçlar : Özel hayatın gizliliğini ihlal, tehdit, hakaret
Hükümler : Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan: TCK’nın 134/2-1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Tehdit suçundan; TCK’nın 106/1-1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Hakaret suçundan; TCK’nın 125/1, 125/4, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Özel hayatın gizliliğini ihlal, tehdit ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2.000 TL’ye kadar (2.000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 26.03.2012 tarihinde doğrudan hükmedilen 1740 TL’den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
B) Özel hayatın gizliliğini ihlal ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Dosya kapsamına göre, bir dönem nişanlısı olan mağdurun, kendisinden ayrılıp, bir başkasıyla evlenmesine tepki duyan sanığın, sokakta gördüğü ve iş yerine gittiği mağduru, “Senin peşini bırakmayacağım, ya benimsin, ya seni öldüreceğim.”, “Senin çıplak fotoğraflarını internete verip, seni rezil edeceğim.” şeklindeki sözlerle tehdit ettiği, mağdurun mayolu fotoğraflarını fotokopi ile çoğaltarak değişik zamanlarda başkalarına dağıttığı iddia ve kabulüne konu olayda,
TCK’’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanun’un 3/1. maddesi gereğince işlenen fiillerin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddelerde öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun cezalara hükmedilmesi gerekirken, temel cezaların asgari hadden tayin edilmesi; ayrıca, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, birbirine yakın zaman dilimi içerisindeki birden fazla eylemiyle mağduru tehdit eden ve mağdurun fiziksel mahremiyetine ilişkin görüntülerini ifşa eden sanık hakkında, hükmedilen temel cezalarda, TCK’nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmek suretiyle, sanığa eksik cezalar tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sübuta, aynı fiiller nedeniyle açılmış bir dava bulunmasından dolayı davanın reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.