YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12735
KARAR NO : 2017/790
KARAR TARİHİ : 06.02.2017
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : 60.291,67 TL maddi ve 35.400 TL manevi tazminatın
davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacı tarafça 01.04.2009 tarihinde gözaltına alınıp 03.04.2009 tarihinde tutuklanarak 10.03.2011 tarihinde tahliye edilen davacının tutuklandığı tarihte Avusturya’da işçi olarak çalıştığının belirtildiği ve 2008 yılı Eylül, Kasım ve Aralık ayları ile 2009 yılı Ocak ayına ait tercümeli maaş bordroları sunulduğu dikkate alınarak, adli yardım kuralları çerçevesinde davacının tutuklandığı dönemi kapsar şekilde geçerli bir iş akdinin bulunup bulunmadığı, bulunmakta ise iş akdinin tutuklama nedeniyle sona erip ermediği ilgili iş yerinden sorulup davacıya ait tüm maaş bordroları ve ilgili belgelerin temini ile 01.04.2009 – 10.03.2011 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin olarak davacıya maaş ve prim (ikramiye) ödemesi yapılıp yapılmadığı, davacının sosyal sigortasının ödenip ödenmediği tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davacı tarafın sunduğu belgelerle yetinilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
Kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının toplamı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinin üçüncü kısmında yer verilen oranlar üzerinden, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, bu miktarın altında kalacak şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.